wielu istnień ludzkich. Liczne oczy wpatrywały się w te kawałki
Stefan Żeromski nędzny jej blask oświetlił kilka postaci wchodzących do pierwszej stancji. Byli to starsi oficerowie, zachlastani do ramion ciepłych płaszczów i utytłani w błocie do kolan. Jednemu z nich podano
miasta rodzaj chatek, szałasów, namiotów, a przede wszystkim kuczek. Spali w tych schroniskach nie tylko sarni, ale i ich rodziny, które przyniosły im zapasy i napoje. W chwili gdy Rafał nadszedł,
Cytat
Książę dał się poznać i niezwłocznie zeszedł z Michcikiem na dno wąwozu. Już w ten wąwóz z obwodu murów Świętego Jakuba wywalał się tłum żołnierzy i chłopów pod parciem zdobywczej kolumny
na ludzi strach Wielkooki, strach, co łechce pod deką piersiową i ściska Pięty żelaznymi kleszczami. Przewodnik brnął zwolna po kostki w piasku rozmytym, zmiękłym i pociętym przez mnóstwo
Cytat
palik, do którego muszą dziś dokopać. Potem ujął za rydel i zaczął raz za razem narzucać szlam na swoje taczki. Robi to zapamiętale, szybko, co tchu. Narzuciwszy pełne taczki, popchnął je, biegnąc
wiekuiście młode góry morza, przez niski ląd z okrzykiem swoim straszliwym... Huczą zielone fale przypływu przebiegając wydmy czarnych piachów, pękają u tej samej mety i z niepowtórzonym jękiem, z