cuchnącym kożuchu.
Stefan Żeromski pracy. Aby nie wdawać się w rozmowę z woźnymi, wychylił się przez okno. Gdy po chwili wyjrzał znowu na korytarz, już ich nie było. Ale K. został przy oknie, do. gradami nie miał już odwagi
potrafi wypchnąć jaśnie dziedziczkę za drzwi główne, właśnie w pazury motłochu? Czy potrafi wpuścić biedę okolicznych wsi, ażeby nareszcie zobaczyła, co to tam jest, co się mieści w salonie, w
Cytat
półmartwe ciało: - Panie podporuczniku, panie podporuczniku!... - Któż tam? - odpowie z trudem. - Ady ja... - Kto taki? - Ja... adiutant podoficer, Pruski. - Nie wiem. - Nie poznajecie mię to, panie
komenda! Pierwszy ja raz tak ich oko w oko zobaczył. Nim słowo rzec - już ci ślocham w głębi szeregu. Nim słowo rzec, już ci z trupa bratniego mundur zwłóczę i na ramiona wciągam. A dokoła mnie swoi
Cytat
właśnie to jest ciekawe - rzekła panna Bürstner. - Nie - powiedział K. - Wobec tego - rzekła panna Bürstner - nie chcę wdzierać się w cudze tajemnice; skoro obstaje pan przy tym, że to nic
rzeczy nic mi nie odpowiedział, może naprawdę nic nie wiedział, zaaresztował mnie i był zadowolony. Zrobił nawet jeszcze coś innego i do pokoju owej pani sprowadził trzech niższych urzędników mego