prawo wybierania gliny. Czy zgadza się pan?
Stefan Żeromski Na twarz Piotra Olbromskiego wydobył się uśmiech spod serca, coś jak przykre tchórzostwo. Książę ciągnął dalej. - Toż pamiętam aż do tej chwili sejmiki. Sejmiki! -powtórzył głosem najbardziej
podbródek, usta i uszy były cudem harmonii. Oczy czarne, zawleczone jeszcze ciemniejszą niż one nocą nieprzejrzaną, były otwarte i ślepymi, wywróconymi na wznak źrenicami patrzyły nieustępliwie w
Cytat
wyrzekł ostatnie słowo i pięćkroć uderzył młotkiem, który dnia tego był przewiązany wstęgą błękitną, z cicha, jakby onieśmielony, zapytał, czy nikt nie ma żadnego przedłożenia. Mistrz ceremonii
mam cię wpierw oznajmić, czy podać wpierw zupę? - Zamelduj mnie najpierw - powiedział K. Był zły, zamierzał początkowo dokładnie omówić z Leni swoją sprawę, zwłaszcza kwestię ewentualnego
Cytat
do szkół publicznych w Krakowie, udzielił pełnomocnictwa do działania folwarcznego komisarzowi, a władzę kierowniczą nad interesami zlał na krakowskiego mecenasa Dorszta. W tym samym czasie pozbył
franciszkanin, stary jak grzyb, z łysą, zżółkłą czaszką, nagą jak kolano, tyłem do okna zwrócony, klęczał przed zmarłymi i półgłosem mamrotał modlitwy. Bliżej okna, w głębokim starym krześle z