widział przed chwilą, było snem tylko. Niestety! to, co czuł przed
Stefan Żeromski tak niedokładnym jak wspomnienie starca i tak wątpliwego istnienia jak widziadlany obraz cielistych róż w mroku nocnym. Żołnierz wstał ze swego miejsca po cichu. Wysoko przytroczył szablę. Ręce miał
spostrzegasz te góry tam daleko, czy już widzisz? - Tak, widzę. - Otóż.... ja ich przedtem wcale nie dostrzegałem. To jest chyba... świt... - szepnął z uniesieniem, jakby wymawiał słowa modlitwy.
Cytat
tłumaczył szeptem, na ucho, że przecie łatwiej jest im zaczekać, nieco zaczekać, na następny pociąg, niż skazywać jego, Białynię, rodaka, dobrego znajomego, ba! przyjaciela, na utratę życia. A
uznałby jena przekór głosowi duszy za ciekawe, godne uwagi i w szczególny sposób właściwe. Pić mu się chciało tak okropnie, że zda się kilka lat życia oddałby za jeden z owych pękatych i omszałych
Cytat
Niedźwiedziem z Gaster. W tyle, od szczytu w linii niemal prostej spadając, miała ta gruba przyłbica na przodzie wycięcie szerokie i zupełne od brwi aż po szyję. Zniosła ona niemało uderzeń młota,
masyfu. Pamiętał śliczne ręce w bufiastych rękawach ze śliskiego atłasu, które się do niego w tańcu wyciągały, i włosy z grecka trefione. Podniecał konia do skoku i kiedy się równał z saniami,