Żeby to już raz...
Stefan Żeromski pięścią włosy z czoła, wyprostował się i zamierzał rozpocząć orację. - Czego? - zapytał doktor. - A to, wielmożny doktorze, sołtys mię tu przysłał... - Po co? - A po wielmożnego doktora. - Kto
perfum Laury z tą samą wonią, gdy ją poczuła Karolina, kiedy to sama jedna tłukła się od drzewa do drzewa podczas balu w Odolanach. On zaś wtedy, mając Laurę w ramionach, niesiony był w tejże alei
Cytat
i ostrożnie, jego włosy i głaszcząc go po twarzy. W końcu K. próbował jej w tym przeszkodzić schwyciwszy ją za rękę, którą po krótkim oporze zostawiła w jego dłoni. Block przyszedł na pierwsze
Przeszła, przepłynęła... Szlakiem wyżłobionym przezeń ciągnęły się wdzięczne dumania, długie, bezdenne, marzycielskie wspominanie spraw, których nie było wcale i nigdy, cudna tęsknota pełna łez i
Cytat
parę. Stało się to za raptownie. Kolaska, pędząc po mokrej glinie, szarpnięta z nagła w półokrąg, zatoczyła się jak po lodzie. Trafiwszy bokiem, literką wasąga w ostatni kołek płotu, nie mogła już
adwokata - powiedział po cichu ze swego kąta kupiec, jakby stwierdzając fakt. Ale K. nie przyjął tego życzliwie. - Co to pana obchodzi - powiedział, a Leni rzekła: - Będziesz cicho! - Wobec