myślał o czymś dawnym, ogromnie dawnym. Doznawał przez chwilę uczuć
Stefan Żeromski rodzenie się, na wschód wiosenny życia. Krynica pierwiastkowego uczucia i dokładnej wiedzy o nim na chwilę rozchyliła się przed jego duszą, ukazała cudowne kłęby wody wiekuistej. Spływał stamtąd
oczy kapitana zasłane były tumanem... Cedro otrząsnął się i wstał z tapczana silniejszy i zdrowy na duszy. - Masz dosyć? - spytał Wyganowski nie odwracając głowy. - Mam dosyć. - To idziemy. - Jestem
Cytat
Popioły Podtytuł: Powieść z końca XVIII i początku XIX wieku Autor : Stefan Żeromski TOM PIERWSZY 1 W GÓRACH Ogary poszły w las. Echo ich grania słabło coraz bardziej, aż wreszcie utonęło w
szumiące drzewa. Z niego idzie w gruby śniat, w tęgie konary i w owe gibkie gałęzie, w lotne, poświstne za każdym wietrzykiem rózgi i witki - sok żywota... Widział go, gdy się w głuchej tajemnicy
Cytat
czasu stało mu się ono ciężarem; znali teraz jego nazwisko nawet ludzie, z którymi stykał się po raz pierwszy. Jak pięknie to było przedstawić się najpierw i tak dopiero dać się poznać. - Jesteś
próżnym słowem. - Wojnę! Ten jedyny pług, który drze ugory ziemi, żeby siewca mógł w rozerwane jej łono rzucać nowych zbóż ziarna, wydobywać z niej, zamiast chwastu, pszenicę. Książę Gintułt