- Ty nie wiesz - śpiewa - ty nie wiesz, dziecko, co to jest
Stefan Żeromski "książę"... Tenże to jest człowiek, którego we snach i radosnych jawach dziewiczych widywała? Toż to jest marzenie jej spełnione? Książę leży w tej izbie, gdzie tylekroć o nim po nocach śniła.
nienasycona ciekawość, jak w lesie, gdy się odezwał głos ogarów. Co też to będzie? Co się tu stanie? Widział rozognione twarze chłopów, błyszczące ich oczy, które nic nie dostrzegały poza figurą
Cytat
zbliżać się do tamtej, to się od niej, jak od źródła radości, oddalać. Mając przy sercu swym serce niedotknięte przez uczucie miłości, serce, co tempem oszalałym pierwszy raz biło dla niego,
wielkie ludy, piaskiem zasypał ich dzieje, a skostniałą ich mądrość poruczył liktorskiej straży hieroglifów. Czuję tęsknotę do powiewów słonego wiatru pustyni, kamsinu, co opalał śniade skronie
Cytat
Wyciągał ręce do tego szerokiego powietrza, do ziemi nieznanej, jakby wolność swoją obejmował w posiadanie. Mijał ohydne budynki, stawiane, jak to mówią, psim swędem, z najtańszego materiału, kryte
Żeby się odczepić od błagalnych spojrzeń, rzekł oschle: - Wachmistrz, zawiązać mu ranę i wziąć go w tył, żeby mi na oczy nie lazł. - Według rozkazu! Zsiadł wachmistrz z konia i zwrócił się do