katedrę, urządził sobie laboratorium prywatne i prosi naszego
Stefan Żeromski śmiechu. - Ależ, matrony... Nie jestem w stanie... Pantofle zatupotały... Baby-truposze szepcą, jedna przez drugą, szepcą, szepcą... Jeden wyraz jakiś syczy, świszcze, rzegocze w ich spróchniałych
obudwu spiskowców była to rzecz najobojętniejsza w świecie, którędy mają się przemycać, ale oto Rafał z ust pewnego modnisia, kuzyna Trepki, usłyszał, że żoną owego pana Ołowskiego jest księżniczka
Cytat
izby - spina się do kolebki... Zbije ją Walek, gdy przyjdzie do chaty, skatuje - a to i cóż: to tam już potem... Skoro jednak Walek wynurzy się ze mgły, ogarnia ją lęk jego pięści. Znowu się modli
Panna i Cezary poszli wzdłuż grobli, prowadząc w głębinie wodnej odbicia swoje, doskonałe i wierne aż do śmieszności. - Był taki staw u nas, na Ukrainie... - rzekła panna Karolina. - Doprawdy? Bo
Cytat
jakiejś kobiety. - Pan jest woźnym sądowym, prawda? - spytał K. - Tak jest - odpowiedział mężczyzna - aha, pan jest oskarżonym K., teraz również pana poznaję, witam pana - i podał K., który
drzew prastarych, jak namiętne, nie do wiary, senne przywidzenie. Na kilka dni przed terminem zabawy w Odolanach pani Laura Kościeniecka wpadła do Nawłoci "jak po ogień" - dla załatwienia pewnej