- Czy to ty, Szulim? - zapytał głośno stojący na progu.
Stefan Żeromski podwyższać pieśń i aż do dna otchłani dosięgnąć głosem bezdennych wyrzeczeń basu. Nieśmiała i niezdecydowana panienka stała się zuchwałym duchem, który się waży na walkę z przemożnymi uczuć
oczy. - Wcale to jest zbyteczna fatyga. - Zbyteczna fatyga! - Owo zgoła. - Tak... - przedrzeźniał go Krzysztof, szybko chodząc po pokoju. - Zamknąć się we dworze, zatarasować gumno i niech się wali!
Cytat
pociąg szarpnął się gwałtownie. Bufory poczęły obijać się o siebie, a koła, skrzypiąc, obracać na szynach. Seweryn Baryka przycisnął do serca rękę syna: - Jedziemy! - wyszeptał. - Jedziemy. . .
Kapitan Olbromski był wysoki, szczupły i nieco naprzód pochylony. Miał twarz bardzo piękną, zupełnie wygoloną. Długie włosy z czoła w tył zaczesane spadały aż na kołnierz jego białego surduta. Gdy
Cytat
jego kliką, jak odebrać im tę kobietę. Mogłoby się zdarzyć, że sędzia śledczy po żmudnej pracy nad kłamliwymi sprawozdaniami o K. późną nocą znalazłby łóżko tej kobiety puste. A puste dlatego,
dowiedział się od niego, że Włoch ma jeszcze załatwić kilka sprawunków, że niestety będzie w ogóle miał tylko mało czasu, że wcale nie zamierza obiegać w pośpiechu wszystkich osobliwości, że raczej