porozmiatane części męskiego odzienia i przysuwając kulawe krzesła
Stefan Żeromski wsi czytać i pisać, robót ręcznych i rzemiosł. Zasadziły za klasztorem swym ogród ozdobny, gdzie lilie najcudniejsze na ziemi zakwitają w czerwcowe niedziele, ażeby zdobić ołtarz wielkiej męczennicy
rzeki w głębinie, zmagają tam, trzaskając łbami o granit. Z czeluści, która wiekuiście wzdycha, wypadają chmurki wodnego pyłu, ogromne banie mgły ledwie widocznej, kołyszą się i błądzą nad dołem to
Cytat
czytali, mówili i robili, obowiązek milczenia zupełnego. Nie powiesz o tym nikomu ani jednego wyrazu. Dasz mi na to uroczyste szlacheckie słowo. Czy możesz mi dać takie słowo? - Daję na to słowo
pamięci?" I oto wtedy przepłynęło przez jego serce dziwaczne a przejmujące boleścią słowo: "sekuła". - Ach - westchnął z głębi - prawda... Przypominam sobie... Toż to za takim oto stawem, za własną
Cytat
toczę, panowie bracia. - Braciszku! - rzekł do niego z pośpiechem Krzysztof drżącymi usty - gdzie stąpisz, na czyj próg, tam dla ciebie wszędzie otwarty dom rodzinny. - Bóg zapłać za dobre słowo...
starszy, z naszywką na ramieniu - to powstaniec. - Głupiś! - rzekł Winrych patrząc w ziemię. - Bierz psiego syna! - wrzasnął żołdak. Dwu z nich odsadziło się natychmiast o kilkadziesiąt kroków i