wtedy chuderlawy, mizerny tego wieczora, kiedym go odprowadzał nie
Stefan Żeromski lasach drzewo krzyża świętego, a ukazuje się ludziom raz na sto lat... Kiedy nadciągała z daleka owa pieśń lasów, zdało się Rafałowi, że płynąć będzie przez jego ciało tak samo jak przez drzewa.
głową upudrowaną i czerwonym nosem. Kłaniał się do samej ziemi, nie spuszczając z Rafała oka badawczego w sposób napastniczy. - "Blacha" ucztuje...-mówił z boleścią, przyciskając dłonie do piersi. -
Cytat
przeciwko niemu chcieli stawić czoła i barki, chwytał się z nimi w zapasy. Uczuwali wtedy rozkosz porwania, stawali się podobnymi do świerków, jodeł i buków. Była w tym rozkosz zamknięta,
wielkopańskiego "domu". Spotyka ją teraz oto w tym zapadłym kącie, w tej wsi ukrytej w lasach, zamieszkałej przez chłopów samych, gdzie nie ma dworu, gdzie nie ma żywego ducha... Sama tu żyła w tej
Cytat
sukno trudno w "kraju Polaków" za Wisłą i Pilicą. Najęli sanie do pierwszego popasu, który, według ułożonego misternie planu; miał wypaść nad Wisłą w majątku Jazie - i w wigilię Wigilii ruszyli w
rządzić jak szara gęś! Włada majątkiem, wtrąca się w interesa całego dominium, rachuje nas jak fiskus, akcydensa wydziela jak skąpy dziadzio. Toż z Wiednia musiałem go zasypywać słodkimi listami,