rozum, podniecić go, wyćwiczyć i wyostrzyć do walki z sofizmatami
Stefan Żeromski Dlaczego? - pytała piękna pani. Rafał podniósł głowę i spostrzegł, że cały łańcuch sanek zjeżdża w dolinę rzeki Koprzywianki. Z urwistych brzegów, omijając zadęte wąwozy, sanie pędem zlatywały na
biało-zielonych. Nadleciały stadkiem cyranki, krążyły kilkakroć z wyciągniętymi szyjami, przerywając ciszę melodyjnym, dzwoniącym świstem skrzydeł, zataczały w powietrzu elipsy coraz mniejsze
Cytat
wtulony we framugę przy studni ulicznej, łypał na wszystko oczyma i przeciągał się od zimna. - Madonna! Madonna!,.. - rozległ się za nim, gdzieś u stóp, krzyk człowieka na ziemi. Rzucił okiem na
prawo i na lewo, a z gardła dobywał się co chwila przemocą trzymany głos. - W wieczór - ciągnął komisarz - było całe miasto iluminowane, a w Sukiennicach książę jegomość Auersperg dał wielki bal,
Cytat
roztrącił skrzydlatego lwa... Poruszony do samej głębi ducha wyszedł z kościoła. Uderzyła go, jak nieznośny ciężar, myśl o zwycięstwie francuskim. Widział w marzeniu pustą lagunę, zalewisko zgniłych
akcji omłotu zboża przy młocarniach kieratowych - siedział w śpichlerzu albo w stajniach i oborach - przy zasypywaniu kopców kartoflanych, tudzież przy szatkowaniu kapusty. Wielkie stodoły były w