pojęć, rozwagi, odkryć i domysłów, wszystkiego, słowem, co mógł
Stefan Żeromski odgłosy rzeczy dawnych, szepty nowe, wciąż nowe, nagie i potworne w swej nagości, poruszyły w nim z przyciesi wszystko, co nawykł uważać za istniejące na swoim miejscu, za pewne i za swoje własne.
której przebywa zemsta, ogarnęła jego głowę, a kolana swe wgniotła mu w piersi. Był jak kamień na drodze, który każda noga potrąca. Wtedy to poczęły mu się wspominać odległe, odległe poszumy, jakoby
Cytat
austriacka w wąwóz nie zeszła. Kanonierowie wyrychtowali działa na łożach. Z zapalonymi lontami czekali na komendę ogniomistrzów. Sokolnicki stał bez ruchu z lunetą przy oczach i lustrował jeszcze
wykonaliśmy rekonesans zarówno od strony Kosumców, jak i od Kępy Glinieckiej. - Więc most budują naprzeciw Góry? .- Tak jest. Między Górą a Ostrówkiem. - Ten Ostrówek leży w samej nizinie Wisły? - W
Cytat
powrozem. Możemy w taką wleźć kalafutrynę, że nie tylko buty, ale i nogi w niej zostaną. - A niech sobie zostają waścine nogi, a osobliwie... te buty... - Chciałem coś jeszcze powiedzieć... - Nic
pełną szczególnego półmroku, poważną i, nie wiedzieć czemu, naprowadzającą myśli smutne. Biały, figlarny promień porannego słońca odchyla niekiedy przemocą kraj kotary z liści lip i kasztanów,