jesienne i wichry zimowe wyżłabiają na ich powierzchniach tajemnicze
Stefan Żeromski ciało, a gdy się raptownie odwrócił, zobaczył te same odznaki na kołnierzu sędziego śledczego, który z rękami w kieszeni spokojnie patrzał na salę. - Więc to tak! - zawołał K. i wyrzucił ramiona
szwadrony ćwiczyły się i paradowały oklep. Jeszcze też prawie w tej armii nie było podkomendnych i wodzów. Wodzami z natury rzeczy byli ci, którzy żywot sterali w bojach, legioniści oraz jeńcy
Cytat
----------------------------------------- autor : Stefan Żeromski tytuł : Zmierzch sygnatura : b00230 _______ )_______) Ze zbiorów Biblioteki Sieciowej )_______)
bąki zbijał? - Pracy się imasz, kiedy na wielką wojnę wszyscy idziemy? Siedmdziesiąt tysięcy naszych wyruszyło... Olbromski mało nie płakał. Naraz go objął żal niewysłowiony tych nowin, pól,
Cytat
wręczył list chłopakowi. - Mój bracie - mówił jakimś nieswoim, dziwnym głosem, kładąc ręce na ramionach wyrostka i wstrząsając nim - co koń skoczy, co tchu... Słyszysz, mój bracie!... Chłopiec
Ujrzeli przed sobą ogromną jego postać, od .głowy do stóp zamkniętą w wielkim kożuchu. Łódź pomknęła w dół, ukośnie tnąc strzał środka rzeki. Lecieli nad wyraz chyżo. Ale na opuszczonym brzegu