- Jakiż ja zysk mogę ciągnąć z takiej góry? Kpisz pan czy co? -
Stefan Żeromski pokornie, aczkolwiek wie, że jej ten zbój nie puści. - Ady tam dziewucha może uświerkła... Nie odpowiedział nic, zrzucił z ramion szelkę od taczek, zbliżył się do żony i wskazał ruchem głowy
spożywali jego śniadanie. - Dlaczego nie weszła? - spytał. - Nie wolno jej - odpowiedział wyższy strażnik - jest pan przecież aresztowany. - Jakże mogę być aresztowany? I do tego w taki
Cytat
otwarcie w oczy - chyba nie jesteś zazdrosny o pana Blocka. - Rudi - powiedziała potem, zwracając się do kupca - pomóżże mi, widzisz, jak się mnie podejrzewa, zostaw świecę. Można było sądzić, że
odpowiedzieć, żeby przeraźliwego krzyku o wieczności nie rzucały jej w serce? Jakie je miała zakląć? Co na swoje usprawiedliwienie powiedzieć? Nie mogła nic... Mówiła im, że jest grzesznicą,
Cytat
jest zarazem widomym znakiem siły, która nigdy się nie wyczerpie, potęgi, która była, jest i będzie aż do skończenia świata. Ja... przepraszam, że nadużywam waścinej cierpliwości... Ja tak jestem
leżeli, warta czuwała. Wstałem ja w późną noc, przyszedłem do karabiniera pierś w pierś, gdy się nie spodział, i wziąłem mu z rąk broń siłą a w mgnieniu oka. - Spał? - cicho szepnął urzędnik. - Co