licha?... o tej porze... panie Cedzyna...
Stefan Żeromski wiedzieć. - Może być, że to i wojna... - westchnął Cezary zmiatając najprzedniejszą marmoladę z brzoskwini. Nie wszyscy jednak byli we śnie pogrążeni, bo oto dało się słyszeć wesołe podśpiewywanie i
wziął determinacją po dojrzalszym namyśle, a mnie się widzi, że wciąż krzywo myślisz. - Wszakże to nikomu szkody nie przyniosło i dziś nie przynosi. - Tobie przyniosło szkodę! Zabiło w tobie
Cytat
Włostowic, do Pożoga, do Końskowoli, Celejowa... cha, cha!... - śmiał się Trepka. - Cóż bym zobaczył w owej Końskowoli? - Wielką kulturę. Jak mamę kocham! Wielką polską kulturę... Warsztat pracy
pozostały ledwo kształty. Wilgoć spływała po nich, jak po tłuszczu i zsączała się w maleńkie strumyki, zdające ku rowom. Ciepłe słońce wyprowadzało na białej korze brzóz i na czarnym, lśniącym
Cytat
latające po niezmierzonych skałach, po urwiskach, które zachodziły swymi zębami tak szczelnie jedne za drugie, że przesmyk obok rzeki Wydawał się podobnym do pieczary bez wyjścia. Kiedy niekiedy
słuchali równie spokojnie wymiany słów, jak wrzasku drugiej strony, dopuszczali nawet, by niektórzy z ich szeregów solidaryzowali się tu i ówdzie z tamtą stroną. Ludzie lewej partii sądowej, która