Nuże, szkapy! bierzcie się w kupę! Jeszcze tylko jeden lasek, tylko
Stefan Żeromski być i młynarz. Posadę młynarczyka. - Och, jest i Tołstoj w miniaturze!...' "Posadę młynarczyka"... - szydziła. Teraz Cezary zaczerwienił się po same uszy. Usiłował poprawić swą sytuację, zapewniając
powiedział ksiądz; może pożałował swego krzyku. Gdy zdejmował lampę z haka, rzekł: - Musiałem najpierw rozmawiać z tobą z oddalenia. Daję bowiem za łatwo sobą powodować i zapominam mej służby. -
Cytat
jedyną ręką, wciąż wołał: - Budy... mój Jezus kochany... Widzi Felek...Budy... Gdy tak zapatrzeni przechodzili koło zarośli, pan Opadzki przetarł oczy i aż uniósł się nieco ze swego kamienia,
Rocca, Giugo, Santa-Croce... - Genueńska Zatoka... - mówił książę do siebie. - Melodią fal swoich wykołysała dziecięce i młodzieńcze wichry marzeń, straszliwe burze żądz czynu Krzysztofa Kolumba.
Cytat
do piór skrzydła pancernego rycerza, chwiały się odwieczne kępy świerków i zwisał rudy mech. Z owego kotła skalnego schodziła dokądś w dół grota ciągnąca się długim a ostro sklepionym korytarzem. W
Kraj cokolwiek zanadto przestarzałego honoru. - Czaruś! - rzekł nagle Hipolit z wyrzutem - cóż ty, bracie, tak się kryjesz przede mną! Nie chcę ci się narzucać, skoro się kryjesz. - Ależ nie kryję