ziarenko, nasycone ciepłem, zdawało się żarzyć i płonąć, szerzyło na
Stefan Żeromski panią nic nie obchodzi - rzekł K. i rozgniótł resztkę cukru w filiżance. - Czy ma pani przez to jakąś stratę? - Nie - powiedziała pani Grubach - właściwie nawet dobrze się składa, zyskuję przez
gnieździe. Znasz może waszmość to miejsce? - Tak. Jeździłem tamtędy do brata pod Małogoszcz. - A toś sobie wasze twardą drogę wybrał... Ze Staszowa na Brody, co? - A właśnie! Wielkie tam stawy,
Cytat
rzuceni są do rowów jak psy! Praca ich życia na nic się nie zdała. Nie wiedzieli, że zarabiają na karzącą śmierć. Życie ich całe było jakowąś śmieszną pomyłką, krwawym nieporozumieniem. A ci tutaj
wkroczeniu do Warszawy owi nie znani tu jeszcze bolszewicy. Jedni z tych panów przewidywali, iż wszystko będzie dobrze, ułoży się, da się zrobić. Nie takie rzeczy dawały się zrobić, da się zrobić i
Cytat
grubym, chrapliwym głosem. - Tak robił stary Czarniecki: Ty, Rakoczeńku, do mnie, na moje śmiecie, to ja, Rakoczeńku, do ciebie! A tu jeszcze nie na cudze, mospanku, tylko na swoje własne. Wszyscy
żołnierze widzieli jeszcze wioskę Gutannen, podobną do stadka kuropatw zbitych w kupkę na szarej miedzy. Aar, rzeka kipiąca łańcuchem wodospadów, wydawała im się jak smużka twardego śniegu. Ruch