Zmrok padał żywo i w miarę zwiększania się ciemności coraz wyraźniej
Stefan Żeromski placami, w zdławionej piersi miasta, rozległ się samotny, śpiżowy głos dzwonu. Tłum wychynął z ulic i wwalił się na wały, rozpierzchł po gruzach murów i okrył je sobą. Wolno sunęła konnica dzwoniąc
pojrzał tylim, jak żołędzia łupina, a krew człowiekowi w żyłach zmarzła i w gardzieli głos zatkało... Alem ja i tamtego to samo połechtał po szyjce... - Ba! my tu rozprawiamy - wtrącił Nardzewski -
Cytat
książę Gintułt powziął wiadomość o miejscu pobytu sztabu. Tam kazał jechać. Zbliżając się traktem do Starego Modlina spotkali jadącego w gronie kilku oficerów różnego stopnia generała
zobaczyć na własne oczy, czy są jakie dzieła w tamtej stronie, na prost Targówka. Ale nie ma już czasu. Śpieszmy się! Wielkimi kroki minęli klasztor bernardyński i weszli w ulicę Szeroką. Tłoczyło
Cytat
owsodawców, poczęły szczypać poprzez wędzidła smaczne przydrożne szczawie. Baryka wygramoliwszy się z zagonów, których symetrię i użyźnienie zrujnował, z rozpaczą oglądał swój kapelusz i pracował
zaczął się cofać. Bataliony pierwszy i drugi w swoich dywizjach, trzeci z półbrygadą francuską i dwiema armat pod rozkazem Kosińskiego składał wystawioną straż w Rolta-Vecchia dla zasłonienia obozu