Bóg, nie będę!
Stefan Żeromski miesięcy domowego żywota Rafał spędził w Tarninach lat cztery. Orał, siał, kosił, żął, zwoził snopki, młócił zboże i sprzedawał. Pod kierunkiem ojca, który nim rządził jak podstarościm, eks-filozof
były już przepełnione, mieszkańcy zabierali do swoich domów nieszczęśliwych, odstawionych częstokroć bez żadnego opatrzenia, w opłakanym stanie. Jakiś oddziałek gwardii spostrzegł Rafała
Cytat
No, Mocarny, potańcuj...Zbójnickiego!-mruczał dozorca śmiejąc się po swojemu. Góral puścił się w tan. Przeginał się w tył, ciskał naprzód, wywijał rękoma i skakał w prawo, skakał w lewo, od jednej
wtulony we framugę przy studni ulicznej, łypał na wszystko oczyma i przeciągał się od zimna. - Madonna! Madonna!,.. - rozległ się za nim, gdzieś u stóp, krzyk człowieka na ziemi. Rzucił okiem na
Cytat
główna wartość obrony. Z własnych przeżyć mógł K. zapewne poznać, że najniższe organy sądu nie są całkiem doskonałe, że spotyka się tu urzędników nieobowiązkowych i przekupnych, przez co powstają
mięsa, a nic, literalnie nic nie czynił dla zarobku godziwego, stałego i dobrze płatnego w fabrykach i warsztatach. Wielu, oczywiście, pracowało w tych ulicach nad siły jako tragarze, woźnice,
